Infografika Salezjanie w Bangladeszu strona

2009 ROK – ZAŁOŻENIE PIERWSZEJ PLACÓWKI MISYJNEJ W UTRAIL

Okolice Utrail zamieszkuje ludność ze szczepu Garo, która w większości wyznaje katolicyzm. To właśnie dlatego na tych terenach powstała pierwsza placówka.

W Utrail prowadzimy:

  • parafię – około 1760 wiernych, jeden kościół, 10 kaplic, 21 wiosek zamieszkanych przez katolików
  • edukację – szkoła podstawowa, gimnazjum i szkoła średnia dla 500 uczniów oraz trzy przedszkola na pobliskich wioskach
  • oratorium – w każdą niedzielę prowadzimy zajęcia dla 230 dzieci. Przygotowujemy katechezę, lekcje angielskiego, rysunku, śpiewu, gry i zabawy zespołowe
  • internat dla najuboższych
  • dom dla przyszłych salezjanów (pre-nowicjat)

2012 ROK – OBJĘCIE W LOKHIKUL DRUGIEJ PLACÓWKI W BANGLADESZU

W Lokhikul prowadzimy:

  • parafię – około 500 wiernych, kościół parafialny, 4 kaplice, 100 wiosek, w których mieszkają pojedyncze rodziny chrześcijańskie
  • edukację – przedszkole, szkoła podstawowa dla 150 dzieci
  • oratorium w Lokhikul dla około 50 dzieci i w wiosce Mohadeupur dla ok. 60 dzieci, przygotowujemy dla nich katechezę, zabawy zespołowe, lekcje korekcyjne, lekcje śpiewu, tańca i gry na instrumentach
  • internat dla najuboższych

2014 ROK – POWSTAJE FILIA W JOYPURHAT

W Joypurhat prowadzimy:

  • parafia – kościół parafialny,
  • edukacja – szkoła średnia i popołudniowe zajęcia dla dzieci ze slumsów oraz zajęcia dla dzieci z 14 pobliskich wiosek
  • oratorium – w piątki rano odbywa się oratorium w wiosce Koidara, w którym uczestniczy ok. 150 dzieci, natomiast popołudniami – na misji w Joypurhat oraz w wioskach Shantinogar i Chock-Gopal (zostały otwarte na początku września). Na oratorium uczęszczają nie tylko chrześcijanie, ale również wyznawcy islamu, hinduizmu i religii plemiennych.