STACJA I – Pan Jezus na śmierć skazany
Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.
Rwanda – piękny kraj naznaczony krzyżem ludobójstwa. W kwietniu miną 32 lata od krwawej zbrodni, w którą świat nie chciał uwierzyć. Bierność opinii międzynarodowej skazała na śmierć ponad milion Rwandyjczyków.
Panie Jezu, pomóż nam, abyśmy nigdy w swoich sercach nie skazywali nikogo na śmierć.
Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.
STACJA II – Pan Jezus bierze krzyż na swe ramiona
Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.
Aleks jest najstarszym uczniem w klasie hotelarskiej. Jego tata zmarł ponad 10 lat temu. Wujkowie zażądali, aby jego mama sprzedała im ziemię, którą odziedziczyła po mężu. Aleks, wtedy 16 letni jako jedyny się sprzeciwił. Krewni chcieli go zabić. Musiał uciekać z domu. Trafił do Gisenyi. Tutaj pracował jako stróż nocny. W ciągu dnia spał pod drzewem, a w czasie deszczu w kościele lub na werandzie jakiegoś sklepiku. Ponieważ był uczciwy, po jakimś czasie pracodawca przyjął go pod swój dach. Przez 6 lat oszczędzał pieniądze, aby uczyć się w naszej szkole. Znalazł nową pracę. Nigdy nie skarżył się na to co wydarzyło się w przeszłości.
Wielu młodych Rwandyjczyków dźwiga krzyż samotności, biedy, choroby, braku rodziców, braku pracy. Nikt nie narzeka. Każdy przyjmuje kolejny dzień jako dar od Pana Boga.
Panie Jezu, pomóż nam, abyśmy cierpliwie nieśli swoje codzienne krzyże.
Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.
STACJA III – Pan Jezus pierwszy raz upada pod krzyżem
Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.
Mary Grace od tygodnia chodzi smutna. Bolą ją plecy, ponieważ upadła. Tyle wiem od niej. A od siostry wiem, że to brat ją popchnął i upadła. Zrobił to, bo poszła na mszę do katolickiego kościoła.
Dziewczyna jest sierotą. Uczy się w klasie krawieckiej. W ciągu roku szkolnego mieszka w internacie naszej szkoły. Gdy na wakacje jedzie do domu, mieszka u brata.
Panie Jezu, pomóż nam, abyśmy potrafili podnieść się po każdym upadku, nawet jeśli jest to cios zadany przez naszych bliskich.
Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.
STACJA IV – Pan Jezus spotyka swoją Matkę
Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.
Poznałam Sumayę rok temu, gdy po mszy św. siostra Ema przyprowadziła ją do mnie i pokazała piękne ponczo, które dziewczynka zrobiła z kawałków znalezionych włóczek. Zamiast szydełka użyła patyczka. Dzisiaj Sumaya nadal rozwija swój talent. Ale przede wszystkim stała się mamą dla swojego młodszego rodzeństwa. Jej mama jest chora psychiczne. Tata nie pracuje, często jest poza domem. Chociaż sama jest jeszcze dzieckiem, troskliwie opiekuje się młodszym rodzeństwem. W domu sprząta, gotuje, pierze. Gdy przychodzi do oratorium, na swoich plecach dźwiga najmłodszą siostrę. Starsza idzie obok i trzyma ją za rękę. Zabiera je wszystkie na lekcje szydełkowania. Nie raz widziałam jak delikatnie czyści ich brudne buzie i tuli do snu na swoich kolanach.
Panie Jezu, pomóż nam docenić troskę naszych matek.
Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.
STACJA V – Szymon Cyrenejczyk pomaga nieść krzyż Panu Jezusowi
Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.
Nie skończyli jeszcze swoich szkół, a codziennie w czasie wakacji prowadzą zajęcia dla czterystu dzieci w miejscowej szkole. Leaderzy naszego oratorium. Mają w sobie ogrom empatii i otwartość na drugiego człowieka. Śpiewem i zabawą wprowadzają radość i uśmiech w trudne życie rwandyjskich dzieci. Dzieci pozostawionych samym sobie. Oni też nie mają pełnych rodzin. Często jedzą tylko jeden posiłek dziennie, bo na więcej ich nie stać. Po letnim oratorium pracują jeszcze w domu i opiekują się rodzeństwem.
Panie Jezu, naucz nas wychodzić poza nasze własne problemy i pomagać innym na drodze ich życia.
Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.
STACJA VI – Święta Weronika ociera twarz Panu Jezusowi
Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.
Ema, Adeline i Violetta. Trzy siostry salezjanki. Pracują na placówce w górzystej części Rwandy. Wstają codziennie przed świtem, a chodzą spać po północy. Prowadzą szkołę, letnie oratorium, kursy zawodowe dla kobiet, opiekują się dziećmi na terenie sąsiadującej parafii, dają pracę najuboższym. Jak Weronika ocierają ludzkie rany. Wspierają swoich podopiecznych. Zawsze pomagają im znaleźć wyjście z beznadziejnych sytuacji.
Panie Jezu, pozwól nam dostrzegać ludzi i z pokorą wychodzić naprzeciw im potrzebom.
Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.
STACJA VII – Pan Jezus drugi raz upada pod krzyżem
Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.
Marie Clare. Jest niska i ma krótko przystrzyżone włosy. Uczy się w klasie hotelarskiej. Mieszka w internacie naszej szkoły. Nie zwraca na siebie uwagi. Jej rodzice zmarli gdy miała 7 lat. Ma trójkę młodszego rodzeństwa. Wychowywała się w Kigali pod okiem sióstr salezjanek. Nie pamięta już rodziców. Jedyne co jej po nich pozostało to jedno zdjęcie, które przechowuje ciocia. Gdy są wakacje razem z rodzeństwem spotykają się u babci. Czasem wspominają rodziców.
Panie Jezu, ucz nas przyjmować wszystkie życiowe niepowodzenia, straty i upadki.
Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.
STACJA VIII – Pan Jezus pociesza płaczące niewiasty
Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.
Przychodzą do naszej szkoły w każdą sobotę. Ubrane w czerwone, zielone, żółte, niebieskie chitengi. Młode kobiety z Kanembge. Przychodzą, by nauczyć się szycia, haftowania, szydełkowania. Często z dzieckiem na plecach, owiniętym czitengą. Ich sytuacja nie wygląda tak kolorowo jak ich chitengi. Niektóre z nich samotnie wychowują dzieci. Innych mężowie nie mają pracy. Niektóre chcą nauczyć się pisać i czytać. Nie chcą płakać, chcą zmienić sytuację swojej rodziny.
Panie Jezu, naucz nas odpowiedzialności za nasze wybory i decyzje życiowe.
Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.
STACJA IX – Pan Jezus trzeci raz upada pod krzyżem
Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.
Gdy Francoise miała 15 lat, zmarła jej mama. Rok wcześniej zmarł tata. Została sama z piątką młodszego rodzeństwa. 3 miesiące później zmarła jej najmłodsza 6 miesięczna siostrzyczka. To był najtrudniejszy czas w jej życiu. Chciała zostać dziennikarką, a została mamą dla swojego rodzeństwa. Dzisiaj znów jest mamą. Mamą dwóch radosnych dziewczynek i najlepszą nauczycielką w naszej szkole. Poświęca uczniom wiele czasu, nie tylko w czasie godzin lekcyjnych. Również w soboty przychodzi, by tłumaczyć zadania. Odwiedza ich, gdy są chorzy. Wspiera ich rodziny. Cieszy się ogromnym zaufaniem młodzieży.
Panie Jezu, wspieraj nas w naszych cierpieniach i upadkach.
Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.
STACJA X – Pan Jezus z szat obnażony
Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.
Rubavu – mała miejscowość w górzystej części Rwandy. Co roku w czasie wakacji salezjanki organizują letnie oratorium dla 400 dzieci. Wiele z tych dzieci pozbawionych jest opieki. Nie mają co jeść i nie chodzą do szkoły. Wiele z nich to sieroty. Ich ubrania są brudne i podarte. Przychodzą boso lub w zielonych klapkach. Chyba tylko deszcz je myje. Ich rączki i nogi zainfekowały rany. Często są głodne. Niektóre ciężko pracują, aby pomóc w utrzymaniu rodziny. Jednak w tej nędzy i biedzie jest ogromna radość dzieci. Jest zaufanie i otwartość.
Panie Jezu, pomóż nam w bliźnim dostrzegać człowieka, a nie jego szaty.
Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.
STACJA XI – Pan Jezus do krzyża przybity
Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.
Dzisiaj przyszła do oratorium w dziurawych i za dużych ubraniach. Nie pierwszy raz. Ma 10 lat, mieszka z babcią i młodszym bratem. Brata nigdy nie zostawia samego. Zawsze przynosi go przypasanego chitengą do jej drobnych pleców i troskliwe się nim opiekuje. Babcia jest chora, dlatego Keriya gotuje i sprząta w domu. Nie słyszałam, żeby kiedykolwiek narzekała lub o coś mnie prosiła. Zawsze się uśmiecha, a wśród dzieci z oratorium jest tą, która najgłośniej śpiewa i najradośniej tańczy.
Panie Jezu, daj nam, przybitym do krzyża naszych codziennych obowiązków radość i pokój serca.
Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.
STACJA XII – Pan Jezus umiera na krzyżu
Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.
Christoph ma 18 lat. Jego rodzice zmarli gdy miał kilka miesięcy. Przez wiele lat wychowywał się w domu dziecka razem ze starszym bratem, aż do momentu, gdy dom zamknięto. Chłopiec trafił pod skrzydła dziadka. Gdy dziadek zmarł, zajął się nim starszy brat, który miał już żonę i dziecko. Kiedy Christoph rozpoczął naukę w naszej szkole, brat postawił ultimatum. Mógł z nimi mieszkać, ale za szkołę nie będzie płacił. Z pomocą przyszły salezjanki. Znalazły mu dom i opłacają czesne. Pomimo trudnego dzieciństwa Christoph jest wesoły i otwarty. Wszystko co dostaje od życia przyjmuje z ogromną wdzięcznością.
Panie Jezu, pozwól nam, mimo własnych niedoskonałości, przyczyniać się do zbawienia innych.
Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.
STACJA XIII – Pan Jezus zdjęty z krzyża
Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.
Bernardo jest sierotą. Mama zmarła gdy miał 3-miesiące. Cztery lata później zmarł tata. Zaopiekowała się nim babcia, która zmarła, gdy miał 7 lat. Przygarnęła i wychowała go obca rodzina. Opłaciła szkołę. Po szkole średniej jeden z miejscowych księży pomógł mu wybrać szkołę zawodową i sfinansował jego naukę. Ukończył szkołę salezjańską. Dzisiaj jest jednym z nauczycieli. Dobro, które otrzymał, przekazuje innym. Jest otwarty na problemy uczniów. Jednego z nich, który tak jak on jest sierotą, przyjął pod swój dach.
Panie Jezu, naucz nas ufać w Twoje Miłosierdzie.
Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.
I Ty, któraś współcierpiała, Matko Bolesna, przyczyń się za nami.
STACJA XIV – Pan Jezus do grobu złożony
Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.
Rwanda ma powierzchnię województwa lubelskiego, a mieszka tu 11mln ludzi. W czasie ludobójstwa w ciągu trzech miesięcy zginęło ponad 800 tys. ludzi. Wielu ludzi zginęło w kolejnych latach. Prawie każdy skrawek tej ziemi stał się grobem dla jej mieszkańców. Kolorem żałoby w Rwandzie jest kolor biały. Dla nas symbol światła i radości oraz znak zmartwychwstania do nowego życia.
Rwandyjczycy nie zatrzymują się na przeszłości. Ich życie się zmieniło, ale nie skończyło. Żyją nadzieją i ufają Bogu.
Panie Jezu, w obliczu naszych tragedii, nie pozwól nam zapomnieć, że „kto w Ciebie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie.”
Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste zmiłuj się nad nami.
Iwona Błędowska
pracowała na misji w Rwandzie
