NORMALNOŚCI
SALEZJANIE
English version
Dzień, który zmienił wszystko
24 lutego 2022 roku wszystko się zmieniło. To dzień, który podzielił historię Ukrainy na „przed” i „po”.
Życie w cieniu wojny
Ten film to poruszająca opowieść o ludziach, którzy w obliczu wojny nie uciekli od odpowiedzialności. O tych, którzy zostali, by chronić dzieci, budować poczucie bezpieczeństwa i zachować namiastkę normalnego życia w nienormalnych czasach.
Wyspy normalności
Poznajemy salezjanów, siostry zakonne, nauczycieli i wolontariuszy, którzy mimo zagrożenia zdecydowali się pozostać w Ukrainie. Dzięki ich determinacji szkoły, oratoria i centra młodzieżowe stały się schronieniem nie tylko przed bombami, ale także przed wojenną traumą. Dla dzieci są dziś „wyspami normalności” – miejscem nauki, zabawy, modlitwy i nadziei.
Solidarność bez granic
Film pokazuje również bezprecedensową falę solidarności. Pomoc płynąca z Polski i innych krajów Europy – od żywności i lekarstw po generatory prądu – stała się realnym wsparciem dla tysięcy rodzin. Ta współpraca stworzyła most pomiędzy narodami i pozostawiła ślad wdzięczności, który zostanie na całe życie.

Powrót do życia po froncie
Ważnym wątkiem są także żołnierze wracający z frontu. Okaleczeni fizycznie i psychicznie, uczą się żyć od nowa. Dzięki rehabilitacji przez sport – AMP Futbol – odzyskują godność, sens i wspólnotę. Dla wielu z nich drużyna stała się nową rodziną.
Cena wolności
Nie brakuje tu bólu i strat. Każda flaga na cmentarzu to jedno przerwane życie. Codzienna minuta ciszy, pogrzeby młodych ludzi i rozdzielone rodziny przypominają o cenie wolności. A jednak – mimo wszystko – życie trwa.
Nadzieja silniejsza niż wojna
To film o wojnie, ale przede wszystkim o sile ducha, wierze, przyjaźni i solidarności, które pozwalają przetrwać nawet najciemniejsze chwile. To świadectwo, że tam, gdzie jest solidarność – tam jest nadzieja.
odnosić się do rzeczy
iluzorycznie stałych,
w których wcześniej wierzyliśmy,
że tak będzie zawsze.
przychodzą do szkoły, że się uczą,
że oddychają taką normalnością,
możemy powiedzieć, że jesteśmy
wyspą normalności na tym
nienormalnym oceanie wojny.
w głowach tych dzieci,
tych matek, tych babć i dziadków
- to zostanie już
do końca życia.
tam jest nadzieja.